Podejmuję kwestię tego jak ten produkt funkcjonuje na rynku. Dlatego pytanie o własne doświadczenia jest bardzo na miejscu, aby nie teoretyzować. Ja swoje doświadczenia i obserwacje mam, i nie są one zbyt pozytywne (jako osoba wykonująca, odbierająca i zlecająca takie audyty).
Nie mam powodu ani dalszych chęci, aby Cię odwodzić od eksperckich audytów usability jeśli tak mocno w nie wierzysz. Ja z mojej strony pozostaję nieprzekonany Twoimi argumentami.

Nie sądzę by istniała metoda prowadzenia projektu, która gwarantowałaby doskonałość, tak jak nie sądzę, by istniał takowy zespół. Do truizmów odnosić się nie ma sensu.

http://en.wikipedia.org/wiki/Iterative_design
Projektowanie zorientowane na użytkownika (user-centered design) także jest modelem iteracyjnym.

I oczywiście jak najbardziej projektant powinien konsultować swoją pracę z innymi – innymi specjalistami, użytkownikami, zakładam też że zlecający projekt nie są ignorantami, ale znają swoją branżę, klientów, konkurencję, wiedzą co chcą osiągnąć. Ale nie musi to oznaczać, zwykle nie oznacza, i nie koniecznie powinno sformalizowanego audytu.

W mojej firmie praktycznie wszystkie projekty są konsultowane wewnątrz zespołu UX zanim zostaną przedstawione na zewnątrz. Perspektywa innej osoby zawsze wnosi dużo dobrego do projektu.

z mojego doswiadczenia.. mozna minimalizowac bledy przy projektowaniu ale jednak warto zeby ktos ‘z zewnatrz’ obajrzal efekt koncowy..

ale moze to mozna zaliczyc np. do user based evaluation jako czesci projektowania.

Bzdura. To tak nie działa w rzeczywistości. Czy byłeś kiedyś odpowiedzialny za tego rodzaju roczny-półroczny projekt? Czy piszesz z doświadczenia? Nie odnoszę takiego wrażenia.

W ogóle używanie słowa „błędy” sugeruje mi, że masz jakieś dziwne pojęcie o procesie projektowym. Może tak to działa w jakiś hardkorowych software house-ach. Developer developuje, audytor audytuje, po czym developer developuje poprawki swoich „błędów” wg audytora, i tak to się kręci. Tylko projektanta tam nie ma i sensu.

Po Twoim dwumiesięcznym audycie (prawdopodobnie wykonanym przez praktykantów, bo nie wiem czy znajdziesz 5 dobrych specjalistów chcących poświęcić czas na coś takiego) do pracy powinien dopiero usiąść projektant i dopiero, kiedy on wykona swoją pracę „wiemy już co i jak mamy zrobić”. Co jeszcze nie gwarantuje, że projekt jest doskonały. A projekt może być nieudany na bardzo wielu poziomach: biznesowym, strategicznym, projektowym (m.in. użyteczność), technicznym.

Czy słyszałeś o prototypowaniu? Projektowaniu iteracyjnym? Minimum Viable Product? Agile? Testy A/B? Jakiś metodach sensownej pracy nad projektem, które pozwalają na minimalizowanie ryzyka?

A teraz wariant Twój.
Zamawiamy. Wykonuje się, dla równowagi jak poprzednio, 6 miesięcy. Gotowe, płacimy. Coś jednak nie hula jak trzeba. Szukamy błędów. Po miesiącu wynajęty gość znajduje niedoróbki, wykonawca usuwa je w kolejnych dwóch. Niestety niektóre błędy są na tyle poważne, że trzeba zmienić wykonawcę i znów zapłacić. Drugi wykonawca po 6 miesiącach (termin taki sam dla równowagi) oddaje gotowy produkt.
Suma: 6 + 1 + 2 + 6 = 13 miesięcy.

5 miesięcy kosztowało „najpierw zrobię potem pomyślę czy dobrze zrobiłem”.

Koszty nie będą szczątkowe, jeśli będzie trzeba zapłacić 5 specjalistom za audyt, a potem kolejnemu za projekowanie. Będą wtedy wyższe, niż po prostu przeprojektowanie rozwiązania.
Każde działanie biznesowe jest w pewnym sensie eksperymentem – nigdy nie masz pewności czy „to chwyci”, tak jak zakładasz. Taki lajf.

Skoro audyt traktujemy jako hipotezę, to gotowe rozwiązanie jest eksperymentem na żywym organizmie. Niekoniecznie tańszym dla sektora MSP.

Podważam sens audytu w praktyce rynkowej jako samodzielnego produktu – oczywiście.
W projektowaniu istnieje wiele różnych rozwiązań dla każdego problemu. Każde rozwiązanie ma swoje lepsze i gorsze strony. Żaden ekspert nie posiada rozwiązania idealnego dla każdego problemu i okoliczności. Istnieją badania, które pokazują, że eksperci podczas audytu różnią się mocno jeśli chodzi o liczbę wskazanych błędów i ocenę ich ważności. Audyt ma charakter hipotezy, a nie prawdy objawionej.
Najlepszą weryfikacją są zawsze wyniki biznesowe i satysfakcja (lub jej brak) użytkowników. Zamiast bawić się w audyty lepiej badać z użytkownikami, obserwować efekty, projektować, optymalizować.

Tym się właśnie ekspert różni od wszelkiej maści fachowców, że potrafi być obiektywny w analizie i ocenie… nie musi niczego wyszukiwać. Widzi i pokazuje.

No niestety każdy taki audyt jest subiektywny, bo jest oceną konkretnego rozwiązania według interpretacji wybranych zasad projektowych i doświadczenia eksperta. Można próbować nadać mu pozory obiektywności przez zaangażowanie większej liczby ekspertów i uśrednienie wyników, i tylko tyle. W praktyce, jeśli komuś zapłacono za audyt, to czuje się zobowiązany do wyszukania jakiś błędów, nawet jeśli są drobne i dyskusyjne

Jest tańszy, bo nic nie zmienia. Służy do przekonywania czyli jest zwykle sprawą polityczną i teza jest z góry przyjęta (udowodnijmy, że jest źle/jest dobrze). Nie jest żadną podstawą do reklamacji, bo jest subiektywny (nie jest to testowanie bugów w oprogramowaniu).

To poczytaj nowsze posty